Glengarriff Forest
| 05 October 2008
Een mooie wandeling in het bos van Glengarriff staat op de planning voor zondag 28 september. Eerst nog even uitgeslapen en ik maakte nog een heerlijk Iers ontbijtje, gebakken bacon, eieren, worstjes en natuuurlijk koffie. Het werd rond een uur of elf tijd om eens op pad te gaan. We zagen een route die we wilde gaan lopen. Een mooi bos met een leuk water en een watervalletje. Het pad was daar af en toe nogal drassig om te lopen want het had de weken daarvoor flink geregend. Al die regen droogt niet in één keer op.
Maar ja Ruud en ik liepen daar en van een echt goed pad was steeds minder te zien. Op een gegeven moment stopten we met lopen, wat zullen we doen doorlopen of terug gaan? Ruud nam het zekere voor het onzekere en besloot terug te gaan. Ik was niet helemaal zeker maar besloot verder te gaan lopen, op zoek naar een pad. Helaas dat pad was niet te vinden en het werd steeds erger, er was alleen nog maar bos, drijfzand en doornen struiken. Op deze manier kan je niet doorgaan. Ik besloot ook maar terug te gaan maar hoe en waar, heuvel op heuvel af, struik in struik uit, modder in modder uit, het was vreselijk. Ruud was in middels weer onderweg richting huisje maar hoe en wat wist ik niet want er was daar wel een erg slecht mobiel bereik.
En daar sta je dan zo rond 12.30 in een bos onder de modder allemaal striemen van doornen struiken en je weet niet meer welke kant je op moet want er is geen pad!!!! Help???? Wat moet ik doen??? Afijn, ik zou vanzelf de weg wel vinden. Het duurde eventjes toen ik een elektriciteitspaal vond en die ben ik gaan volgen en later vond ik nog een afrastering. Ik begon steeds meer de goede kant op te lopen met gehavende handen en armen. Uiteindelijk kwam ik aan het eind van die afrastering ben daar overheen geklommen en kwam in de tuin van een bungalow terecht en ik moet eerlijk zeggen dat ik blij was dat daar geen waakhonden liepen anders had ik nogmaals de pineut geweest.
En ja hoor ik kwam op de weg naar het huisje terecht maar eh..... hoe was het met Ruud? Toen ik het huisje binnenging (Ruud kon er niet zijn want die had helaas geen sleutel) kreeg ik net een smsje dat ie koffie zat te drinken in de pub. Pff gelukkig met hem ging het goed en ik stuurde een smsje terug dat ik thuis was. Hij moest eens zien en weten wat ik doorstaan had. Tja het had wat anders gelopen als ik mee terug was gegaan. Maar toen Ruud thuis kwam had ie natuurlijk een verhaal van mij om nooit te vergeten en ik net zo min. Uiteindelijk viel de schade van mij na een lekkere warme douche ook wel mee. En even later gingen we nog even lekker Glengarriff in alsof er (n)iets gebeurd was.
PS: de foto's die te zien zijn, zijn gemaakt aan het begin van de wandeling.
